Gitme caniçim
Bir sonbahar mevsiminde;
Ilık ılık yüzüme çarpıyor rüzgâr.
Yüreğimden dökülüyor yapraklar.
Bir yaz mevsimi gibi,
içimden sıcacık tutarken seni...
Zemheri ayazını giyinmişcesine,
sessizlik, sensizlik çöküyor üstüme...
Azar azar tükeniyor yüreğimdeki umut kırıntıları.
İçimdeki şımarık çocuk duruldu.
Rengarenk çiçekler soldu.
Kuş cıvıltıları sustu.
Bir serçe yine kanadından vuruldu.
Koca ormanda tek bir ceylan kalmadı.
Bense derin bir boşluğa düşmüş gibiyim.
Yalnızlığı örtmüş tenha gecenin kollarında,
Sustu ürkek yüreğim, 'sen sen' diye....
Nede güzel azar azar öldürüyorsün beni...
Ah be caniçim!
Demek sen de yargılıyorsun beni namerdin sözüyle!
Sen de bir çırpıda silip atıyorsun yürek özünden,
Beraber geçen o güzel günleri unutuyorsun...
Ne diyebilirim ki arkasını dönüp gidene,
Kulak ver dinle yüreğimden geçene;
"Gitme... gitme... Seviyorum... Seviyorum seni...
Kolay olmuyor, sessizlik elbet acıtıyor,
Acıtıyor her hücremi inceden inceye.
Gidişler umudun bağrını yırtıyor,
Hüzne boğuluyor mutlu düşler, gülüşler.
Ah be! Yine yanlışa mı düştü yüreğim?
Yine mi inandı, yine mi kandı, yine mi kırıldı
ve yine mi yanıldı...
Kahretsin yine yanlış adreste mi kaldı yüreğim...
Ah be caniçim!
Demek sen de hiçe sayıyor, yokluğunla sınıyorsun...
Gidişinin ayak seslerini duyduğum gün,
İçimdeki o güven köprüsü yeniden kırıldı.
Beni böyle arafta bırakacağın ise,
Asla gelmezdi aklıma...
Aklımdan çıkmayan bir de güzel bakan gözlerin var.
Şimdi ise sevgiyle bakan bakışların yok, Yokluğun çöküyor üstüme...
Kafamın içindeki mezarlıklar şehiri,
Bir kez daha bir merasime ev sahipliği ediyor.
Kendi ölüsünü kendisi yıkıyor...
Nede güzel azar azar öldürüyorsun beni.
Helal olsun, helal olsun sana caniçim...
28 Eylül 2026
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 10:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!