Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

sıkı tutma bu kadar
inadın dallarını
bu kadar fazla sevme
yalanın dünyasını

güllerde gonca kadar

mişli geçmişin öyküsünde;
kömür tüten vagonlar geçerdi bu raylardan...
sarı şapkalı,gözü sürmeli işçiler geçerdi peşi sıra.
yükünü almışlığın sevinciyle,
bir başka öterdi limandaki gemiler.
simitçisi bir başka seslenirdi,kısmetinden.

şimdi uzaklardasın!
sensizliğin duvarında paslanmış,
resimlerin yalanına kanmışım.
ağlamanın kapısına yaslanmış,
şarkıların hicranına yanmışım.

Taziye

bilirim kederle yanmaktasın yürekten;
can yoldaşın,yanı başın bırakıp gitmiş de seni.
hem de ''Allah'a ısmarladık'' bile demeden.

unut beni deme
hasretin saatlerine umudu kuruyorum
gün yüzü görmemiş hayallerine
güllerin renklerine takılıp
bensiz geçen yazlardan kalan
özlemi resimleyeceğim;

Çatalağzı çıkmış elden
Kilimli'si ayrı telden...
Kozlu dersen şaşkın ördek
Zonguldak'sa küsmüş dilden..

Mavi yeşil teslim küle

günbatımının hüznünde bir yürek,

ufkun bilinmezlğine dalıp giderken,

bir el sanki ona dokunmakta.

Duygular içinde gizli
Gizliydi ezilmişliği.
Söylenen dizeler içli
İçliydi söylemediği.

Sabrı tükenecek bildi

hiç unutmam hatırlarım kerpiçten duvarını,
erik dalları sarardı her mevsim kollarıyla.
çardak altında muhabbetin şarkısı,
çınlardı anne kahkalarıyla.
çiçek kokuları renklerin cümbüşünde,
gözü kulağıydı baba sevgisinin.

adını,''işte bu ATATÜRK'' denildiği
ilk günden beri biliyorum.
biliyorum boğazını düğümleyen
düşman gemilerinin
kan rengi sularında
nasıl boğulduklarını.