Gönül tahtında sultan, sensin ezelî derman
Ruhuma nakşedilmiş, ilâhî mutlak ferman
Aşkınla kavrulurken, savrulur dertli harman
Son nefeslik sesteyim, bir bilsen ne haldeyim;
Besmeleyle başla,her hayrın başı
Bismillah
musahhar olur sana tüm eşya bı
İznillah
Allah diyen ne aldanır, nede yolda
Gönül uzun yolcudur, sürer gider mihmanlık
Seni Mevla gözlüyor; sus, ağlama gözlerim
Dünya malı dediğin, sadece bir samanlık
Ümidini kesme hiç sus ağlama gözlerim
Yüreğimi parça parça bölerken
Gençliğimi çaldın, viran eyledin
Derbeder halime bakıp gülerken
Aşkımı nefrete varan eyledin
Savurdun ömrümü esen yellere
Dertler katmer katmer sineme doldu
Soldurdun baharım arzum kalmadı
Kurudu çiçeğim güllerim soldu
yarim bildiğim bir haber salmadı
yazsam yâr ismini yüce dağlara
Aktı gitti günlerim, hasretinden
yarayım
Ya derdime derman ol, ya katlime
ferman yaz
Sana varmak için, dağları'mı yara' yım
Urfa’da doğdu bir ay, kâmer-i hüsni bülend
Yûsuf Nâbî dediler, nâmına oldu
âhend
İlm-ü edeble dolup, oldu erbâb-ı kemâl
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!