Yuttuğu toz toprakla soğuk köy tarlalarını seyreylediği vakitti
Zamansız bir zamanda yapılan ölüm kuşluğu yolculuğu
Yaşam diye yaşanılmaya çalışılacak bir sömürünün başlangıcıysa;
Demirden merdivenli çift katlı demirden bir ranza
Endamını mislisiyle sarmalamış bitli bir yorgan
Heder olmuş kaderine kederle isyan eden bir baş
Ve o başı koyduğu yastığa; kafalar attığı andı
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta