Ne taşlara yazılmış biraz güllerim vardı.
Solan yüzlere dönük;ay'ım nerde kaldı.
Kara bulut düştü, şimdi şimşeği an vakti.
Bir köşede beklerim artık ne kaldıysa anı.
Hiç mi kalmadı, bu yerde bir sehel bir gül vakti.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta