Ey yolcular!
Kaburgamın kafesinde, nefesimle beslediğim bir gül var;
O, topraktan değil, Nur’dan bir parçadır,
Zat’ın emanetidir, sakın dokunmayın.
Zira o gül, bende değil, O’nda açar;
Ben sadece o gülün seyirgahıyım.
West Indies,Kızıl Elma,İtaki,Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
Devamını Oku
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim




Ey yolcular!
Gönül evimin duvarlarını yıkmayın,
Zira o yıkıntıların altında,
Tüm alemi sığdıran bir "Hiç" saklıdır.
Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta