Ey yolcular!
Kaburgamın kafesinde, nefesimle beslediğim bir gül var;
O, topraktan değil, Nur’dan bir parçadır,
Zat’ın emanetidir, sakın dokunmayın.
Zira o gül, bende değil, O’nda açar;
Ben sadece o gülün seyirgahıyım.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta