Gül Siperi Şiiri - Ömer Altun 2

Belki değdirseydin nefesini acılarıma terk edip giderlerdi
Dokundursaydın sonbahar gözlerini göz bebeklerime kırkikindi yağmurları dinerdi gözlerimin
Topallayan yüreğim belki de dudaklarınla şifa bulur hüznün dağlarını sırtlanırdı
Ey beni her anında ar'afında bırakan
Gülüşlerin yaşam kadar sıcak
Yokluğun ölüm gibi mıhlanmış dudaklarıma
Bilmem tarif etseydim seni durulur muydu?
Bu soğuk fırtına
Geçer miydi bir bana lâllığın
Ey bana imtihan !..
Kapatma bana yürek kapılarını
Güneş ancak kirpiklerinin ardında doğacak bu bahar bana
Öksüz bırakma sevdamı
Sensiz yürek volkanım dondu donacak
Tut ellerimi kurtar beni karanlıktan
Ey yar ömrümün mühleti doldu dolacak
Sensiz ziyandayım
Gel artık bekletme kölelik narında azatlığımı...

Belki hüznün gergefinde gülüşlerime uğramasını beklemeliydim yüzünü
İnim inim kıvranırken hasretinin anakarasında
Yaralarımı sunmalıydım dil ve kalp kemiren kurtlara
Belki de kuyu karanlığında gönlümün aydınlığına sana seslenişimden seslenmeliydim
İcara açmalıydım sen sükûtumu
Bucalarken soluk aralarından gözlerine gömülmek üzere ölmeliydim…

Belki susmalıydım ve unutulmaya mahkûm oluşumu unutmamalıydım cümle aralarında
Sen paslanmış kalbimden tırnaklarımla yontmalıydım avazlarımı
Kangren tutmalıydım kalbinden
Belki de bir çiçek olup yüreğime konmanı beklemeliydim
Sorgusuz sualsiz solar iken her mevsim siper etmeliydim göğüs kafesimi
Oysaki dermansız değildi yaram
Bir kaç tutam gülüşün gerekti bana
Sabır taşı olmalı beklemeliydim seni belki de
Aşınırken zerre zerre hasretin tuz buz eden rüzgârından
Bırakmamak üzere kirpiklerine tutulmalıydım
Ey tuz basılmış yaram...!
Sarsan mı artık yaralarımdan.

Belki kırık dökük gel deyişlerimi birleştirmeliydim nefesimizde
Onarmalıydım senden habersiz sen gibi yürek yaralarımı kalbinle
Teşrif etmediğin sevda sözcüklerini yakalamaydım dudaklarından, saklamalıydım
Düğüm düğüm hıçkırık bağlayan zanlarına tebessümüm açtığı vakit dudaklarımı bırakmalıydım
Belki de hasret olarak kalmalıydın yüreğime
İçlendikçe seni gözlerime bıraktığının hasretten anmalıydım seni
Belki de
…
….
…..
Unutmalıydım seni….