Gül olur gider Şiiri - Özcan Kurt

Ben de bilmem, evlat, ne için geldin,
Attığın her adım, yazılır gider..
Zeytindeydin, kandın, incire düştün,
Yedikce kanadın, bal, alır gider,

Bir kuş gibi dala, yanıldın, kondun,
Bastığın her dal dost, kırılır gider...
Bir hal bilmeze dost, düştüyse, yolun,
Aracın sarplara, yol alır, gider..

Güvenme her cana, verme sırların,
Saydığın, üstüne, yığılır gider...
Vefasız bilmez, dost, gadir gıymatın,
Varlığın çaylara sel, alır, gider...

Özvecan der: boş ver, aldırma bana,
Yaraların elbet, sarılır gider...
Rast gelirsen, adam gibi adama,
Bağların yeşerir, gül olur gider.