Gül Doya doy Şiiri - Fatma Biber

Günyüzü görmedim bir gün yanında
Pes ettim kendinle kal doya doya
Yalnızlık bekliyor kapı önünde
Al onu koynuna al doya doya

Ne huyundan ne de suyundan geçtin
Ne gülücük saçtın ne kucak açtın
Ne yuvana kondun ne gökte uçtun
Sarmalasın türlü dal doya doya

Sen-ben davasını bitiremedin
Ördüğüm yuvada oturamadın
Yavruna bir ekmek getiremedin
Akıttın gözümden sel doya doya

Şakıyorken kestin bülbül dilimi
Açmadan soldurdun gönül gülümü
Teğet bile değdiremem yolumu
Candaş olsun yine el doya doya

Meryalıca duygu akan dereyim
Yanık yanık nağme dolu yüreğim
Kanıyor anılar yara bereyim
Edemem beddua gül doya doya

1.8.2013