Gül Dediğin Şiiri - Tahir Sarıışık

Gül dediğin hançerden diken,
Saplanır bağrına 'aşkım' derken,
Kızıl kanlara boyanır iki diden.

Gül dediğin ateşten diken,
Yakar bağrını, tutuşur beden,
Söndüremez sarıldığın kefen.

Gül dediğin dehşetten diken,
Kâbusun olur rüyalar hepten
Pembe hayal kurdum derken.

Gül dediğin veremden diken,
Kan kusturur şifan sanırken,
Sararır solarsın çok erken.

Gül dediğin zifirden diken,
Keser nefesini can beklerken,
Maviden gecelere dalarken.

Gül dediğin matemden diken,
Vuslat umarken sevgiliden
Umutların olur gamlı hazan.

Gül dediğin elvan diken,
Avuç avuç aşktan içerken
Ömür biter esrarlı hallerden.