Gül dalıydın Şiiri - Tunay Bozyiğit Seyduna

Tunay Bozyiğit Seyduna
372

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

Gül dalıydın


GÜL DALIYDIN

Gül dalıydın çalı oldun gönlüme
geliniydin kefen oldun ömrüme
güneşiyken mim çektin gözlerime
götürdün dalını ele kırdırdın...

geceleri gökyüzüne bakardım
zöhre iken karanlığa akardın
boş umutla yüreğimi yıkardın
götürdün ışığımı ele söndürdün...

her fırsatta umut zor ölür derdin
yüzün güler sırtın döner giderdin
en sonunda kara haberle geldin
götürdün umudu ele gömdürdün
gülüm bende özün ele döndürdün...

Beni tanımadan hüküm giydirdin
yüreğe sormadan sevemem derdin
ama yine döner bana gelirdin
gönlün bende özün ele döndürdün....

Tunay Bozyiğit Seyduna
Kayıt Tarihi : 10.8.2018 01:18:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!