Dökme, yeter gözyaşını, kalk ayağa gül çocuk
Sen ki zakkum bahçesinde, açan gonca gül çocuk
Asıl seni ağlatanlar, ağlayıp utansınlar
Dünya ahret perişanken, bil ki onlar zül çocuk
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta