gül be gönlüm Şiiri - Seval Özgül

Dün dünde kaldı, hadi kaldır başını, Hayat beklemez, kaçırma anını! Bir nefes al, bırak geçmişi, Bugün senin, yaz kendi hikâyeni! Olmayanı bırak, takılma dününe, Bir gülümse kondur hayatın yüzüne. Düşsen de kalk, bakma önüne gelene, Kendi yolunu çiz, kulak asma söylenene! Olanın tadını çıkar doyasıya, Küçük mutluluklar sığar kocaman dünyaya. Bir umut bırak her yeni sabaha, Hayat güzel bakmasını bilene aslında! Gül, gül, gül be gönlüm, Dünya dönsün, dönsün ömrüm! Bugün bizim, yarın meçhul, Umut varsa hayat güzel! Gül, gül, gül, sakın durma, Dertleri al, uzağa savur da! Ne olacaksa olsun artık, Biz yaşarken hayatı kucakla! Yarın dediğin bir bilinmez hikâye, Takılma her söze, her boş rivayete. Ne dert kalır ne gam sonsuza dek, Gülmesini bil, gerisi teferruat demek! Gözlerini kapat, huzura var, Her karanlığın ardında bir bahar var. Hayat dediğin kısa bir yolculuk, Biraz neşe, biraz umut, gerisi unut! Gül, gül, gül be gönlüm, Dünya dönsün, dönsün ömrüm! Bugün bizim, yarın meçhul, Umut varsa hayat güzel!