Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Bir "veda" böyle olmamalıydı,
O eller,
Karşılıklı sallanmadı çünkü,
"Gücük" müsaade etmedi,
Bırakmadı...
Tebrikler Yusuf Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta