Yine mi hasret bana yine mi hicrân vakti
Usandım ansızlığın boğucu havasından
Susmadı mı şeâmet baykuşları tan vakti
Geçeceğim kendimden kendi’lik dâvasından
Sarsılsa da cihanın mâneviyât erleri
Yıkılsa da toplumun bin yıllık değerleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta