Görmüşüm canı gözyaşı döktüm.
Gülüşüyle güzelliği gönlümü çaldı.
Önünde yoldaş boynumu büktüm.
Bana ıstırap gözyaşı acılar kaldı.
Onun edamı beni köz gibi yakar.
Yürekte kalbimde tufanlar kopar.
Hayalime gelir can gözlerim dolar.
Bana ıstırap gözyaşı acılar kaldı.
Kavga ederim hep ben kendimle.
Düşümde el ele oluyorum seninle.
Beni yalnız koyarsın sen benimle.
Bana ıstırap gözyaşı acılar kaldı.
Fehmi.
Mecnun gibi oldum darmadağınık.
Yetmiyor ağlamak çarem yok artık.
Kimse olamaz sana benden sadık.
Bana ıstırap gözyaşı acılar kaldı.
Fehmi Tazegül
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 18:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!