Gözlerinden Şiiri - Hazan Gülü Fatoş

GÖZLERİNDEN

Gönül bağım yeşerir, bir kez baksan bana yâr,
Bin bir çiçek kokusu, saçıyor gözlerinden.
Erir şu sinemdeki, bitmek bilmez yağan kar,
Güneşin şavkı, her gün geçiyor gözlerinden.

Seni gördüğüm her an, Lâl olur bütün sözler,
Sönmek bilmez içimde, yanan o mahzun közler,
Nefes aldığım her an, yüreğim seni özler,
Sanki vuslat, müjdesi uçuyor gözlerinden.

Seninle mana buldu, bu hayatın gerçeği,
Bin bir renge boyandı, gönlümün aşk çiçeği,
Çözülmeyen bulmaca, gizli sırlı merceği,
Cihana, nurlarını saçıyor gözlerinden.

Hangi ressam çizez ki, sendeki bu edayı,
Hangi tabip sarar ki, açtığın bu yarayı,
Bozdum ben hasretinden, uyku ile arayı,
Her gece uykularım, kaçıyor gözlerinden.

Kevser’ pınarı gözden, bir yudum su içerken,
Umutlarım, güvercin gibi sana göçerken,
Özlemin ak kefeni, yüreğime biçerken,
Ruhum cennet bağına, göçüyor gözlerinden.

Hazan Gülünün kökü, sende buldu özünü,
Nazlı bakışla, sevda kundakladı gözümü,
Mevla’m kabul eylesin, aşkla coşan sözümü,
Sevda payını gönlüm, seçiyor gözlerinden.

Hazan Gülü Fatoş.....20...04...2026....