Gözlerinde Başlayan Sonsuzluk
Gözlerin bir deniz, sığınaksız kaldığım,
Dalgalarında boğulup yeniden doğduğum.
Sen nefesten öte, can içindeki canımsın;
Sensiz geçen her saniye, kayıp bir yarım.
Bir hüzün düşerse kirpiğinin ucuna,
Bütün kâinat dar gelir ruhuma.
Sen benim hem duamsın hem yeminim,
Adını kazıdım zamanın en derin yerine.
Aşk dediğin bir kor, düşer de sönmez,
Bu yangından geriye tek bir an silinmez;
Ellerin ellerimdeyken durur saatler,
Sensiz bu ömür, sessiz bir mahşere bürünür.
Zaman akıp giderken bu dünyada
Sen bir rüzgâr gibi essen de ruhumda,
göğsümün en sakin köşesindesin,
Bir ömür saklı kalacaksın bu can yongasında.
Ve ölüm gelse de bir gün kapımızı çatmaya,
Gözlerim açık gider, seni bir daha duymaya;
Bak aşk dediğin mezarda bile bitmez,
Ruhum ruhundan vazgeçer sanma, bu dünya bize yetmez.
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 05:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!