Hergece ağlamayı öğrendim ben gözlerinde,
Seni görürdüm hep,
Kalbimdeki yangının sönmüş közlerinde.
Bilmezdim ki ben;
dünyada bukadar güzel gözler oldugunu.
Şu karanlık dünyamın,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




gönül kimi severse, güzel odur...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta