Gözlerin Şiiri - Bilal Karaman

Gözlerin Ezberleri bozan farklı bir çağrı Göz göze gelince dolan gözlerin İçimde dinmeyen asil bir ağrı Karanlık kirpikli olan gözlerin Güneşi gördükçe doğrulan başak Ceylan gibi ürkek vahşi bir vaşak Âleme şen şakrak bana mı yasak Dünyayı içine alan gözlerin Keyfi, keder basar çeşmi sel olur Eymen kapısına varan yol olur Niçin beni görmez bana el olur Esiri olduğmu bilen gözlerin Meczup'un ilacı tılsımlı ocak Gevşer mi özlemle sarılan kucak Dalga kadar yorgun kum kadar sıcak Titreyen halime gülen gözlerin Baharın gülcesi umudun sesi Bir nefes arası bade içesi Hedefine kitli kartal pençesi Maziye yaslanıp dalan gözlerin Deryada derbeder limansız gemi Merhamet nişanı avcının yemi Ömrümün çekilmiş emniyet pimi Kalbimin köşkünde kalan gözlerin Bilâl gam çiçeği büyüyen bir dev Aşkın ölüm emri vuslatsız ödev Gecemde kıvılcım odamda alev Haydutsu bir serap yalan gözlerin... Bilâl Karaman (Bilâl-i)