Gözlerin Şiiri - Tunahan Öner

Nereden çıktı karşıma gözlerin
En derinimden vurdu beni gözlerin
Karşı konulmaz bir çift göze
Kifayetsiz kaldı bütün sözlerim

Tanrıdan bir hediyemi o gözlerin
Eşi yok eminim kanıtı ise hislerim
Kalbim uzunca bir yola koyulur
Yolların sonu ise senin o dizlerin

Ey Tanrının dünyaya lütfu
Duy sana Tuna vuruldu
Esir düştüm, kayboldum gözlerinde
Anlatamadığım daha neler var içimde

İçim içimi yiyip dururken
Daha içimi kimseye açamamışken
Hayalimde bile sana doyamamışken
Başkasına gülüyordu o eşsiz gözlerin

Bize tekrar yaralı kalpler ve yaşlı gözler
Ruhumuzda kalan derin izler
Hayalin ile kurulan acı sözler beklerken
Seni ise o bekler.

Usulca bakarım gözlerine
Gözlerinin onu izlemesine
Sonra ise onu öpmene
Felaketim olurdun, dayanamazdım

Bir yandan mutlu olurdum
Çünkü sen mutlusun onunla
Bir yandan acı çeker, solardım
Benden haberin dahi olmayışına

Bir gün olurda öğrenirsen hislerimi
Sakın vicdan yapayım deme
Dayanılmaz denilen duygulara dayandım sayende
Sakın vicdan yapayım deme
Yaş uğramasın güzel gözlerine.