"Nasılsın?" diye soruyorsun. Oysa bazı cümleler vardır; öznesini kaybetmiştir, cevabı çoktan susmuştur. "İyiyim." demek geliyor içimden. Ama kelimeler, yüreğime uğramadan dudaklarımda eksik kalıyor. İnsan, en çok da en bildik sorularda yalnız kalıyor. Ve "İyiyim..." diyorum. Çünkü bazen bir tek kelimeye sığdırıyor insan dağ gibi yorgunluğunu, yarım kalmış sevinçlerini, yarım kalmış sevdalarını, içinden hiç dinmeyen özlemlerini. Sonra gözlerine bakıyorum. Ya sen... Eskisi kadar gökyüzüne inanıyor musun? Eskisi kadar gülüşünün içinden hayat geçiyor mu? Yoksa sen de, herkes gibi, "İyiyim." derken biraz daha eksiliyor musun? Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 18:49:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!