Kahverengi gözlerle baktı bana
Aklımı başımdan aldı ne fayda
Gönlüm sevdalandı akıyor ona
Ruhumu bedenden aldı gözleri
O gözleriyle gözlerime baktı
Irmak olup birden içime aktı
Derin bir sevdâyı köze bıraktı
Kalbime ateş saldı o gözleri
Nice diyar aştım vardım çöllere
Aşkın sarhoşuyum düştüm dillere
Unuttum desem de bütün ellere
Aklıma yine geldi o gözleri
Bir rüzgâr misali aşkın göçünde
Adını sakladım hep şu kalbimde
Ne kadar kaçsam da kendi içimde
Gelip beni yine buldu gözleri
İstesin şu canımdan vaz geçeyim
Yarsız geçen ömrü ben neyleyeyim
Elinden versin de zehir içeyim
Hayat güzel deyip güldü gözleri
Dertli yürek derki düştüm bu derde
Kimseler bulamaz derdime çare
Gülüşü gül açar gönül bahçemde
Güneş gibi doğar güzel gözleri
19 Kasım 2026 ALİ BALABAN
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 00:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!