Kalbimizin bir odasında saklı küçüçük gözbebeğimiz,
Kucağımızda ninnilerle büyüttüğümüz prensesimiz,
Lahoya da masallardaki prensinin gerçek olduğunu,
Okyanusun kıyısında dalgalar kadar tertemiz bir aşkın,
Güneşin batışıyla martılar kadar beyaz melekler kadar güzel,
Neşeli ve mağrur bir gelin doğduğunu nerden bilebilirdi...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta