Goydun git Şiiri - Özcan Kurt

[1]
Mühebbeti değiliz şu dünyanın,
Damlasıyız, şırıldayan, deryanın,
Rab,- Rab, atar, duy, damarında kanın,
Sesin işitinceye, kadar, şahın.

İşitinceye, kadar, şahın

NE VAKİT, SUSTUN, SEN, İPİ TUTTUN GİT..!

[2]
Cihan mülkünü, Kaf'dan, Kaf'a, attın
Asıl yurdu, geldin, çabuk, unuttun,
Attın, altın, avcun, daşla doldurdun,
Esti rüzgâr, sağa, sola, savruldun..

Sağa, sola, savruldun..

HEYYY..! SÖĞÜT.. DİNDİ, RÜZGÂR..! SEN. .! KALKTIN GİT...!

[3]
Et kemik değil, tüm, senin ederin,
Sürücüsüyüz, geldik, bu bedenin,
Asırlardır, geldin, sürdün, gezindin,
Toprakları ince, ince eledin,

İnce, ince eledin,

BEN Sandın, SÜRET..! , DÜNYAYA, GOYDUN GİT...!

[4]
Özvecan der: sözüm burda bitirdim,
Aracım meskun da, goydum, yitirdim,
Ektim, diktim, biçtim, hasadın ettim,
Bir arşın bez, sanma fazla, götürdüm..

Sanma fazla, götürdüm..

SEN, SENLİĞİNDEN, SOYUNDA BIRAK GİT..!

Nasıl geldiysen,? Öylece.... üryan git..!