Ey uçan nemli bulut, gönlümü cânâna götür.
Sulu gözlerde birikmiş yaşı al, câna götür.
İyileşmez yaralar hastasıyım bir süredir
Çaresiz derdimi yüklen de bir ummâna götür.
Senelerdir düşülen zilleti bir ben bilirim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mehmet Fatin Baki şiirlerinin tüm büyüsü ve tüyler ürperticiliği,bu garip,hüzünlü ve boynu bükük mısralardadır...Benim yaşım kadar yaşanmış bir gurbet midir onu bu kadar ince yapan bilmem...yoksa,onun deyimi ile,gözleri yolda köyden bir haber bekleyişinde midir ?
Yüreğim daralsın diye mi şimdi bu şiir..
Şiir olarak fevkalade ama bu karamsar dizeler içimi acıtıyor
Hürmetler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta