İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Götür beni
Bavulumu bırak evin ücra bir köşesinde
Saçımın başımın en dağınık halindeyken
Yeni uyanmış, duvarlara bakakalmış, aklım sendeyken
Ve şehrin horozları henüz ötmemişken
Güneş daha semaya selamı yeni vermişken
Yastığım ve yorganım sımsıcakken
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta