Gösteriş İmparatorluğu

Eskiden "ben" değil "biz" idi lisan
Şimdi benlik oldu kula her nişan
Ceketi yamalı, ruhu per perişan
Suret parladıkça, özler silindi.

Altın kaplamadır kaşığın sapı
Lâkin mühürlenmiş gönlün o kapı
Çürümüş temelde görkemli yapı
Kibirden bir hırka cana giyildi.

Marka tutkunluğu bir ağır illet
Bu yolda perişan oldu o millet
Borçla hava atmak ne büyük zillet
Şan şöhret uğruna boyun eğildi.

İçi boş tenekenin sesi gür çıkar
Nefis atı binmiş, her bendi yıkar
Bakanın gönlüne karanlık akar
Hakikat sofrası yere serildi.

Köşektaş’ta misafire ayran verilse
Riya gömleğinden hemen geçilse
Merdin defterine isim seçilse
Edep terazisi baştan delindi.

Gıybet sofrasında mezedir ahlâk
Kalpler mühürlenmiş, dillerse laklak
İsterse her yanın olsun apaklak
Merdin kıymeti de geççe bilindi.

Bir gün kefen sarar, takılar kalır
Azrail emanet olanı tatlı canı alır
Mizan kurulunca hükmü kim bilir?
Sahte saltanatlar hepten yenildi.