Göründüğü Gibidir Dünya

Miguel Hernandez
5

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Göründüğü Gibidir Dünya

Göründüğü gibidir dünya
sergilenmiş beş duyumun
ve seninkilerin önünde,
benimkilerin kıyıları olan.
Değil bizimkisi
ötekilerin dünyası:
Aynısı değil.
Ben yatağıysam suyun,
seninle ırmağız ikimiz
derinleştikçe daha
usul ve kıpırtısız görünen.
Görüntüleri yaşamın:
aynı anda ulaşır ikimize
ve kendimizi bırakmış bulur bizi,
ikimiz birden aynı ritme.
Ama her şey bizim
kendi çılgınlığımızdan doğar.
Hava, onu soluyan
yüreğimin büyüklüğünde
ve güneş sanki ona
meydan okuduğum ışık gibi.
Gözümüz görmeden kimseyi
hep karanlık hep gönülsüz
yalnızca içimize çevirdik bakışı
en içerdekini görmeye.
Çaba ve aşk gerektiriyor
seni böyle benimle görmek;
nasıl birlikteyse suyla kum
hep bir arada, öyle görünmek.
Ne kimse beni gerçekten görecek
ne de kimse benim gördüğüme benzeyecek.
Göründüğümüzden bir fazlasıyız,
düşünebildiklerimizden bir eksik.
Başımıza gelenlerden biri
fark edilmeden gelir geçer.
Ne kimse gördü bizi, ne de biz
kimseyi, görmeyen gözlerimizle.

Çeviren: Ayşe Nihal AKBULUT

Miguel Hernandez
Kayıt Tarihi : 2.6.2015 13:45:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mücahit Karaçınar
    Mücahit Karaçınar

    Kutlarım...

  • Osman Tuğlu
    Osman Tuğlu



    Algılandığı gibidir dünya
    benim beş duyumun
    ve onların sınırı olan
    seninkilerinin önünde.

    Başkalarının dünyası
    bizimki değil:değil aynısı.

  • Osman Tuğlu
    Osman Tuğlu

    ŞİİRİN İNGİLİZCE BİR ÇEVİRİSİ:

    The World Is As It Appears


    The world is as it appears
    before my five senses,
    and before yours, which are
    the borders of my own.
    The others' world
    is not ours: not the same.
    You are the body of water
    that I am— we, together,
    are the river
    which as it grows deeper
    is seen to run slower, clearer.
    Images of life—
    as soon as we receive them,
    they receive us, delivered
    jointly, in one rhythm.
    But things form themselves
    in our own delirium.
    The air has the hugeness
    of the heart I breathe,
    and the sun is like the light
    with which I challenge it.
    Blind to the others,
    dark, always remiss,
    we always look inside,
    we see from the most intimate places.
    It takes work and love
    to see these things with you;
    to appear, like water
    with sand, always one.
    No one will see me completely.
    Nor is anyone the way I see him.
    We are something more than we see,
    something less than we look into.
    Some parts of the whole
    pass unnoticed.
    No one has seen us. We have seen
    no one, blind as we are from seeing.

  • Osman Tuğlu
    Osman Tuğlu

    ŞİİRİN ASLI.

    El mundo de los demás
    El mundo es como aparece
    ante mis cinco sentidos,
    y ante los tuyos que son
    las orillas de los míos.

    El mundo de los demás
    no es el nuestro: no es el mismo.

    Imágenes de la vida:
    cada vez las recibimos,
    nos reciben entregados
    más unidamente a un ritmo.

    Pero las cosas se forman
    con nuestros propios delirios.

    Ciegos para los demás,
    oscuros, siempre remisos,
    miramos siempre hacia adentro,
    vemos desde lo más íntimo.

    Trabajo y amor me cuesta
    conmigo así, ver contigo:
    aparecer, como el agua
    con la arena, siempre unidos.

    Nadie me verá del todo
    ni es nadie como lo miro.

    Somos algo más que vemos,
    algo menos que inquirimos.
    Algún suceso de todos
    pasa desapercibido.

    Nadie nos ha visto. A nadie
    ciegos de ver, hemos visto.

    Ciegos para los demás,
    oscuros, siempre remisos,
    miramos siempre hacia adentro,
    vemos desde lo más íntimo.

  • İlyas Ateş
    İlyas Ateş

    Ne kimse gördü bizi, ne de biz
    kimseyi, görmeyen gözlerimizle.

    Şiir neyi anlatmaya çalışıyor önemli olan bu anlamlı bir şiirdi saygılar

TÜM YORUMLAR (7)