Görgüsüz kişinin görme yüzünü;
Adap bilmez, tatsız, tuzsuz konuşur.
Bir adam belleyip, açma özünü;
Sırrını saklamaz, ussuz konuşur.
Alay etmek için hep eksik arar
Hatır, gönül demez, birçok kalp kırar
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta