Cemreler düşerken,bir bir yeryüzüne,
Hasret kar olup yağdı canımın üzerine.
Her sabah dünya gülümserken güneşine,
Özlemin bulut bulut doldu gözlerime.
Günler sensiz koparmakta ömür yapraklarını,
Koparıp atmakta maziye,okumadan satırlarını.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta