Gönülpenceremden Şiiri - Fatma Duran 3

Gönül penceremden
sana nasıl baktığımı
bir görebilsen, bir hissedebilsen…
Hasretle, sabırla bekleyişimi,
her nefeste içimin titrediğini…

Belki koşup gelirdin adımlarla.
Son nefesimi görseydin eğer,
aşkımın katili misin sen diye sorardım…
Sevinir miydin son bakışımda?

Gönül penceremde
ne haldeyim bir bilsen…
Her yer sensizlik kokuyor,
ama senin kokun hâlâ
uzaktan bile hissediliyor.

Gözlerimdeki yaşları görsen,
yağmur gibi akıyor.
Hasret bahçemi yeşertiyor
içimde bir umutla.

Duygularım, hislerim
matem tuttu gönül evimde.
Ama bir yandan da
senin hatıran bana can veriyor.

Sen gelmesen de
hatıran güzellik veriyor bana.
Ben Rabbimden ümidimi kesmedim,
sevgiler kazanır diye bekliyorum.

Belki bu bekleyiş sadece hayaldir,
olsun sevgili yarim…
Bu da güzel bir his.

Varsaydım ki sen mahkûmsun,
ben de seni bekleyen
gönül kapısında bir gardiyan…
Demir parmaklıklardan koruyup izleyen.

Gönül pencerem daima açık,
seni her gün seyrediyorum.

Seni özgürlüğe kavuşturan
sevginin sarayında
bir makam sahibi yaptım içimde.

İşte böyle garip bir aşk bu…
Gönül evindesin şimdilik,
hayallerimde kal ömür boyu.

Fatma duran