Gönül4 Şiiri - Özcan Kurt

Ne yaz ne kış değil, senin umrunda,
Vazgeçsen ölüm, varmı sonunda,?
Varan varmı gidip, senin yolunda?
Gönül senin ile, selamı kestim..

Sen bana, aldırma boşver.
Bundan sonra, arada bir gel,
Çise artık, yağmada gel,
Pınar ol, suyumu kestim..

Senin ile bir bent, çektim kendime,
Şimdi eylen dur, sen, kendin kendine,
Vermem bundan, kerri elim, eline,
Gönül senin ile, cezamı kestim..

Aramıza girsin, dağlar,
Erimesin karlı, yollar,
Issız kalsın, güller bağlar
Çektim el, dalımı kestim,

Felek ile senin, gizli pazarın,
Hep şikayet ettin, öyle nazarım,
ÖZveCAN, der: bitmiş, aşka yazarım,
Gönül senin ile, kelamı kestim..

Kalsın mor, sümbüllü bağlar,
Acı var ya, beni besler,
Dostum olan, beni anlar,
Bakmam, oyy.! özümü kestim