Sen hiç sensiz kalmadın, bilmezsin yokluğunu,
Onu gel de bana sor, neyler gönül yorgunu?
Her günüm gam içinde, cananıma yetti hicran,
Bilmem bu hasretliğin, gelmez mi bir gün sonu?
8 Ocak 1985 -Salı / Ankara
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta