Gönül Rahat Şiiri - Kemal Doğanay

Karlar yağar rüzgar eser
Sanmayınki insan küser
Güneş doğar sesi keser,
İman varsa gönül rahat.

Kelebeği dalda gördüm
Sinek uçar balda gördüm
Adam gider salda gördüm,
İman varsa gönül rahat.

Ezan okur derler hoca
Tesbih çeker elde koca
Sular akar yerde boca,
İman varsa gönül rahat.

Yolcu yola gider kızar
Bazı insan yuva bozar
Sevenlere değmez nazar,
İman varsa gönül rahat.

Ozan gider ismin kalır
Seni seven haber salır
Selamını dostlar alır,
İman varsa gönül rahat.

Kış gününde çiçek açar
Hava soğuk diye kaçar
DOĞANAY'ım ışık saçar,
İman varsa gönül rahat.