Düştü taştan sert, çelikten katı sineye,
Bin hileli oyunla çıkarken sahneye,
Tuz buz olup dağıldı gönül pusulası,
Dört yöne savruldu, dört mevsim dinmez ayazı,
Çoktan toprakta tarih olmuş kılavuz atası,
Kimi kaldı ki ocağında tutsun yası.
Düştü taştan sert, çelikten katı asası,
Tuz buz olup dağıldı gönül pusulası,
Bulamaz, nerdedir hakikat kıblesi,
Bir meçhul rüzgâra kapılıp gitti hevesi,
Gözlerini oydu kanlı sırtlan pençesi,
Kimi kaldı ki kucağında çağırsın sesi?
Kayıt Tarihi : 23.09.2026 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!