Babam ne çınar oldu ne de ağaç
Yenmez bilirsiniz yoktur meyvesi
Sever her çocukta, tomurcuk ağaç
Gölgesiydi saran gönül perdesi
Ağladığı kadar, yanar o gözler
Babamdı beni hep, uzaktan izler
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta