İki kişi bir oldu ben gönüllü oldum.
zaman geldi güldüm, zaman geldi ağladım.
günler geçti büyüdüm...
alın terini, emeği gördüm gül kokusunda.
bereket ve bolluklar içinde,
mutluluğun ve gülümsemelerin az olduğu,
kalabalıklar içinde yanlızlıkları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta