Gönül köşkünün çığlıklar

“O kadar çok söyledikten sonra
Hiç birsey olmamış gibi mi devam edeceksin?”
Dedi ve sonsuza kadar ruhumdan ayrıldı gitti
Şimdi kimse bilmiyor içimdeki savaşı,
Kimse görmüyor kanayan yanlarımı
Birgün gelecek beni unutacaksın
Önce sesimi sonra duruşumu
Yürüdüğümüz yolları edilen duaları
Beraber geçen saatleri unutacaksın
Ama gözlerimi unutaman imkansız
Gülüşümüdeki derinlik seni yakacak
Hatıralar senden hakkını alacak
Dudaklarımdan dökülenleri yazmaya
Yürek yetmeyecek
Satır aralarında sürünen iniltiler,
yarım yakarışta kalacak