Gönül İhtilali Şiiri - Fatma Soylu

Bu kaçıncı ihtilal bu kaçıncı bozgun yar...
‎Zihnimin her katında senden bir hatıra var
‎Aynalarda yabancı bir yüz bakıyor şimdi bana
‎Ben benden geçtim de varamadım bir türlü sana.
‎Mektupların sararmış mürekkebi hala taze
‎Bu bitmeyen hasretim dillerde oldu kepaze...
‎Adımlarım alışmış hep o kapıya yönelir
‎Yokluğun bir cellat gibi her gece üstüme gelir...
‎Unutmak dediğin bir kalbi yerinden sökmekmiş
‎Kendi hayallerimin üzerine toprak dökmekmiş
‎Adımlarım yorulmuş eşiğinde beklemekten...
‎Usandım şu ömrüme hep hüzünler eklemekten
‎Ne bir adres bıraktın
‎ne bir satır
‎ne bir iz...
‎Şimdi bu dört duvarda sanki  hiç olmamışız biz.
‎Hangi kapıyı açsam ardında senin gölgen
‎İşgal edilmiş kalbim, senin en mahrem bölgen....
‎Hangi sevda kanunu, böyle bir zulmü yazar?
‎Hasretin kazma kürek...
‎her gün bir mezar kazar...
‎Sana çıkan yolların ucu kime bağlandı?
‎Ciğerim köz içinde her zerrem dağlandı...
‎Kırıldı kolum kanadım döküldü son yaprağım
‎Senin bastığın yerdir, benim vatan toprağım...
‎