Güneşin fısıltısına cevap veriyor
Dalgalar, kuşlar, vapurlar…
Yalnızların rüzgârı burada esiyor,
Gurbet elde memleketi aralar.
Durmadan çalar geminin surları,
Buna rağmen duymaz nefsin kulakları.
Az mı duyuldu martıların ağıtları?
Gözyaşı kalmadı, artık sessizleşiyor bulutlar.
Eskilerden kalan bu denizi kazardı,
Ruhları vücut gibi kanardı.
Buraları bir hastalık sardı,
Şimdi ne kan var, ne de kabuk tutacak yaralar.
Bilmez miyim yabancı satırları?
Nasıldı da yatıyor ecnebin arsızları…
Dil, din ve yapay aşkları,
Sonra da bizimki “bozulduk” diye sayıklar.
Gayrı insan keyfinin peşinde, safder.
“Bana dokunmayan yılan bin yaşasın” der.
Korkak yaşamın gözlerinde kaldı mı fer?
Tuhaf gelir artık cesaretli satırlar.
28.08.2025
Eyüp İmad NarKayıt Tarihi : 29.8.2025 01:51:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!