Ey âlemin Rabbi, yüce Yaradan,
Karanlık geceden nura çıkar Bizi.
Kaldır perdeleri, geçsin aradan,
Aşkın ateşiyle yakıp yandır Bizi.
Ne renk, ne dil ayır, cümle kul Senin,
Sırlarına eren her gönül Senin,
Bahçende açılan gonca gül Senin,
Rahmet yağmurunla yıka, kandır Bizi.
Kibirden, nefretten arınsın özler,
Hakikat yolunu bulsun tüm gözler,
Şefkatle dökülsün dillerden sözler,
Birlik deryasına salıp daldır Bizi.
Mazlumun ahını dindir Ya Rabbi,
Gönül yarasına ol sen tabibi,
İnsanlık uykuda, gaflet sahibi,
Hakk'ın sedasıyla uyandır Bizi.
Nefsin tuzağına düşürme sakın,
Eyle kullarını kendine yakın,
Sevgiyle çağlasın bu kutlu akın,
Rızan kapısında daim kaldır Bizi.
Sana açılmıştır cümle ellerim,
Huzur ve barışı diler dillerim,
Seninle yeşersin solgun güllerim,
Sonsuz merhametle sarıp sarmala Bizi.
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 09:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!