Gönül Dostları 16 Şiiri - Mehmet Şahan

Mehmet Şahan
1857

ŞİİR


22

TAKİPÇİ

Gönül Dostları 16

GÖNÜL DOSTLARI – 16

GÜLNİHAL MİRDOĞAN’A
Bu işin sonuna geldik mi dersin?
Dostluğun sırrına erdik mi dersin?
Nurdan gönüllere girdik mi dersin?
Gönül sarayında “kalmak” arzuhal,
Emeğin ödenmez senin Gülnihal…

Şahan der bu dostluk asla bitmesin,
Dost için yanmayan baca tütmesin,
Gönüllere maya vur da tutmasın,
Yürekler harında “olmak” arzuhal,
Emeğin ödenmez senin Gülnihal…

112-PELİN ÇAKIR’A
Almanya’dan kalkıp gelmiş kızımız,
Belli ki duyulmuş gönül sazımız,
Gönüllerde dostluk, Türklük bazımız,
Bu sevdayı sende gör Pelin Çakır,
Dostluğu gönlüne ör Pelin Çakır…

113-AHMET ÇELİK’E
Çukurova derler toprağın hası,
Görmeye değerdir Yılan Kalası,
Sanarsın bir umman Ceyhan Ovası,
Can ekseniz belki canı yetirir,
Meyve diye size dostluk getirir…

114-MAHMUT KÜÇÜK’E
Tarihe vurulan onur mühründen,
Gururla payını almış hemşerim…
Gaziler diyarı gazi şehrimden,
Gönül dünyamıza gelmiş hemşerim,
Ne mutlu bizleri bulmuş hemşerim…

115-MEHMET NACAR’A
Nerdeyse baltayı taşa vurmuştum,
Son anda fark ettim Üstad Nacar’ı.
Aslında gönlümde başa koymuştum,
Telaşadan unutmuşum Nacar’ı…
Ne derse baş tacı dostun kararı…

Yavuzlu’da amcası var, dayı var
Mercidabık zaferinde payı var.
Yetmiş yedi meclisinde oyu var,
Baba ocağından tanırmışım Nacar’ı.
Soydan gelir yüzündeki vakarı…

116-VE NİHAYET KENDİ NEFSİME

KUL’DAN USANMAM…

Dikeni batsa da, yansa da canım,
Dost elinden gelen gülden usanmam…
Yaratmışsa Mevla’m, madem insanım,
İnsan için dönen dilden usanmam…

Bedelsiz sevginin doymam tadına,
Fark gözetmem yakın ile yadına…
Ne yapsam az gelir, insan adına,
İçtiğim zehirden, baldan usanmam…

İnsana bakarken, yürekten bakın,
Gönlüne girmeden dönmeyin sakın,
İnsana ırağı eylersen yakın,
Dost için yürünen yoldan usanmam…

Dertler sıralansa, eylese sökün,
Sırtımda taşısam olanca yükün,
İnsanlık adına hem de topyekûn,
İçine düştüğüm hâlden usanmam…

Şahan der ki dostlar naçiz bir kulum,
Farkım yok kimseden aciz bir kulum!
İnsan ol demiş Hakk! Velev ki kulum,
İnsan için dönen dilden usanmam…
Allah için seven, “kul’dan” usanmam…

MEHMET ŞAHAN
29.11.2011-İSTANBUL

Mehmet Şahan
Kayıt Tarihi : 27.6.2020 21:31:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!