Gönül Divanı Şiiri - Ebru Pulat

Ben bilmezem yazdıklarım hazerun
Seyfullahtır yazar muhterun
Seyfi sefa olsun cümlehun
Keyfi keder benim zuhur ettiklerum
Maneviyat yüklü her kelamım

Bilir kişi bilmez hazerun
Yazar beytu beytu bilmezun
Hayli hizan eyler
Bakar seyfi ruhun

Maneviyat dediğin
İçheri nazar
Gel gönlüme yazhana bir nazar
Belki biri gelir de bana okur hazan
Yapma böyle bir hazan

Sergüşt oldu her çeper
Gülhizar oldu mazeri nefer
Ey gönlü güzel
Bekler bu zaheri siper

Gül tende
Mihrap ferde
Merküp yarende
Yavaş gel pare pare

Gel gönlüme divan ı miğrap
Sevenleri ağlatma Yarab
Mahcup etme gül nizarı bitap
İçime ver her türlü sevap

Hayır ile başladın
Rızık ile bağladın
Mağlup ile hal ettin
Sağ ettin de sevap etmedin

Durna devam edersen
Zülfiara yazık
Besmele ile başlarsan
Helal ile rızık
Barışırsa mahcup rızık

Söyleme artık
Vefayı çevirme yazık
Muteberlik senin özüne yazık
Geri verme bana manaya yazık

Sevenleri koydular hali kabre
Gel gönlüme yare içime bir çare
Beni koydular dışarıda bir hale
Sevgimle koyuldum bu mezare

Sevgimi kıydum kabre
Şifaten yazdım bu dilde
Manayı kattım kalbe
Gelmedin yarim bu dile

Sevgi dediğin isyan mı hükümdarlık mı
Sen öyle zannettin
Hem var hem yok
Dilde dillendin
Hayrın nüshasıdır var ettiğin
Yok deme içine sindiremediğin

Varoluş hacmine isyan mı
Dert dediğin hacmin kadar mı
Dışın dediğin içine isyan mı
Hayri hüda versin sana kıyam ile var mı

Fena dedin sefa dedim
Kefil ile hayran düzdüm
Gel beraber dedim
Keyfe güzdüm

Varoluş hacmine isyan mı
Dert dediğin hacmin kadar mı
Dışın dediğin içine isyan mı
Hayri hüda versin sana kıyam ile var mı

İş bu düzen döner
Döner de bana döner
Hay dan hu ya döner
Sevgi ile döner aşk ile döner
Dönen neyse hep O na döner
Dönen neyse hep O na döner

Harika bir beste yazdım
Sizlere gül de dizdim
Manasını soranlara
Hayr-i sefa ile meşk düzdüm