Gönül denen o hane;
Zannetme ki kerhane!
Dersen nasıl bir hane?
Derim; o yer mabettir!
Kalp denilen şu hane;
Sanma kula meyhane!
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Yorumunuzla hanenize uğramış oldun. Kaleminize kuvvet. Birinci dörtlüğün ikinci mısrasındaki son kelime haricinde (argoya kaçtığı için) maaşallah diyorum.Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta