Gönül Demlikte Pişer
Bir tutam sevdaydı ocağa konan,
Kısık ateşlerde sabırla pişen.
Bir taze umuttu bardakta duran,
Bıkmadan hüzünle, neşeyle pişen.
Su kaynar, buharı yükselir göğe,
Demliğe sığınır yapraklar bir bir.
Sevgi dediğin de benzemez düşe,
Demini aldıkça kıymeti belirir.
Acelesi yoktur hakiki aşkın,
Beklemeyi bilir yavaşça, derin.
İki yudum sohbet, bir sıcak tebessüm,
Isıtır içini şu soğuk demin.
Demliğin süzgecinden süzülür zaman,
Tavşankanı renge bürünür ömür.
Çayın buğusunda saklıdır ihsan,
Sevgiyle demlenen yürekler görür.
** (Cangül’üm)**
Saat. 14:48
Tarih. 17 Ekim 2026
Nebahat Kılakay
Kayıt Tarihi : 18.10.2026 19:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!