Gönül Defteri Şiiri - Samet Sultani Yıld ...

GÖNÜL DEFTERİ

​Gönül bahçesine girmeden önce,
Güllerin en iyisini seçme ey can!
En iyi gülü seç, sev ince ince;
Ki o da solmasın, gitmesin zaman.

​Beyhude yorulma bitmiş iş için,
Kuruyan ağacı dikme, boş niçin?
Kurumakta olanı yaşatmak borcun;
Ölmesin o fidan, vermesin aman.

​Menfaat uğruna eğme başını,
Haramla pişirme helal aşını.
Riyayla harcama ömür yaşını,
Sonra çok ararsın, o eski iman.

​Gün biter, gülüşün kalır bende yar,
Anılar taptaze, gönlümde bahar.
Maziye bakınca bir derin ah var;
Gülüşler, anılar hep yalan, yalan.

​Gönüldür ağlayan, gözdür boşalan,
Dünya bir duraktır, her şeydir talan.
Gidince geriye tek bir iz kalan;
Kalp ile yazılan, o büyük destan.

​Ukala olanın bitmez rüyası,
Dilinde yalandır, yüzünde riyası.
Zuhur edince o gerçek aynası,
Utanır kendinden, dert olur her an.

​Aldanma dünyanın sahte rengine,
Kapılma nefsinin bitmez cengine.
Ruhunu eş eyle, kendi dengine;
Yoksa hüsran olur, bittiğin o an.

​Sultanî der; bir gün zuhur eder Hak,
O zaman susar dil, konuşur tek Hak!
Ne gözler görecek, ne kulağa bak;
Sadece kalp ile Allah’tır ayan...

Samet Yıldırım sultani
05.02.2026