Gönül Dağımda Boran Şiiri - Salim Erben

(Türkü)
Bir umutla ekmiştim sevda bağını
Gül beklerken koptu dalı neyleyim
Aşılmaz sanırdım dünya dağını
Yollarımı taşa döndürdü nedeyim
(Nakaratı)
Baharda beklerken gönül şadını
Zehir etti ağzım tadını
Sildirdi defterden kendi adını
Yazımı kışa döndürdü felek

Güneşim doğmadan akşamı buldu
Açılan goncalar sarardı soldu
Dertli sinem gam yüküyle doldu
Gözlerimi yaşa döndürdü felek

Deryaya daldım da kıyı bulmadım
Yâre selam saldım cevap almadım
Ben bu dünyada hiç murad almadım
Hayalimi boşa döndürdü felek.

Garip salimder ki bitti dermanım
Gökten yere indi kara fermanım
Yârsız geçip gider her harmanım
Ömrümü bir hiçe döndürdü felek