Gönül Dağı Şiiri - Ebubekir Aktaş

Aşılmaz dağların, ardında kaldım,
Bir kuru selamı, çok gördün bana.
Umut gemisini, deryaya saldım,
Acılar içinde, dert verdin bana.

Gözümden akanlar, sel oldu aktı,
Hasretin ateşi, sinemi yaktı.
Kader dedikleri, boynuma taktı,
Görünmez zinciri, sen vurdun bana.

Yolumun sonudur, bu ıssız gece,
Dilimden dökülür, ismin her hece.
Çözülmez düğümsün, sanki bilmece,
Zifiri dünyayı, hep serdin bana.

2026