Güzel ahlak söndü dünya kapkara
Erozyon sarmışken bütün bu yurdu
Erdemin sazını kimler akordu
Edep çizgisine vuruldu yara
Adap muaşeret kalmadı bitti
Büyüğe saygıyı unuttu çağlar
Arsızın elinde inliyor bağlar
Eski nezaketler maziye gitti
Konuşurken insan lafini bilmez
Kırıcı dillerle yürekler yakar
Göz boyayan yüzler her yere akar
Ahlak yoksa eğer gözyaşı dinmez
Utanma duygusu kalktı aradan
Sosyal ekranlarda harcandı haya
Kulak asmak yok mu? kutsal saygıya
Hesap soracak elbet yaradan
Misafir ağırlat tatlı dille bak
Sokağın adabı evin töresi
Kanıyor ruhların edep yöresi
Aydınlık yarını iyilikle yak
Para mülk bürüdü bütün bu gözü
Karakter satılık bir meta oldu
Gönüller sararıp çaresiz soldu
Yalana teslimdir hainin sözü
Toplumun temeli ulu terbiye
Gençliğe rehberdir sönmeyen fener
Edeple yürüyen cehli de yener
Dönelim özdeki asil sevgiye
Ahlakla taçlansın attığım adım.
Kördüğüm diyor ki kalmadı tadım
Dizelere döktüm budur vaadım
Edeptasmasını boyna takalım
Hüseyin Kara Çayeli
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 21:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!